Συνολικές προβολές σελίδας

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορίες_Έμπνευσης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορίες_Έμπνευσης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η αλεπού και ο τράγος: Μια διδακτική ιστορία για τις επιλογές που κάνουμε

Κάποτε μια αλεπού, για κακή της τύχη, έπεσε μέσα σε ένα πηγάδι. Όπως ήταν φυσικό, δεν μπορούσε να βγει έξω και έτσι καθόταν στενοχωρημένη προσπαθώντας να σκεφτεί με ποιο τρόπο θα γλίτωνε από τη δύσκολη θέση που είχε βρεθεί.

Ώρα πολλή είχε περάσει, όταν στο πηγάδι πλησίασε ένας διψασμένος τράγος, μια αρσενική κατσίκα δηλαδή. Βλέποντας ο τράγος την αλεπού μέσα στο πηγάδι την ρώτησε:

– Είναι το νερό καλό κυρά αλεπού; Να κατέβω κι εγώ να πιω, γιατί διψάω πολύ;
Η πονηρή αλεπού, τότε, του απάντησε:
– Το νερό είναι πεντακάθαρο και δροσερό. Μην το σκέφτεσαι καθόλου. Κατέβα να πιεις να ξεδιψάσεις. Εγώ πίνω συνέχεια και δεν το χορταίνω.

Ο αφελής τράγος, χωρίς να το σκεφθεί καθόλου, πήδηξε μέσα στο πηγάδι και άρχισε να πίνει νερό που όντως ήταν δροσερό και πεντακάθαρο. Ήπιε μπόλικο, με την ψυχή του, μέχρι που ξεδίψασε. Τότε ανακάλυψε ότι αν και μπήκε στο πηγάδι πολύ εύκολα, δεν μπορούσε να βγει από αυτό. Στράφηκε προς την αλεπού και την ρώτησε αν ήξερε κάποιο τρόπο για να βγουν από το πηγάδι.

Η αλεπού, παίρνοντας το πιο αθώο ύφος της, του απάντησε:
– Αυτό είναι πολύ εύκολο. Θα σταθείς όρθιος στα πισινά σου πόδια, ενώ τα μπροστινά θα τα ακουμπήσεις στα τοιχώματα του πηγαδιού. Θα τεντώσεις προς τα πάνω τον λαιμό σου και εγώ θα σκαρφαλώσω πάνω σου. Όταν βγω έξω από το πηγάδι, θα τραβήξω έξω και εσένα και ο καθένας θα πάρει τον δρόμο του.

Ο τράγος, βρίσκοντας σωστά αυτά που του είπε η αλεπού, δεν έχασε καιρό και έκανε όπως του είχε πει. Η αλεπού, εύκολα πλέον, σκαρφάλωσε πάνω στον τράγο και πήδηξε έξω από το πηγάδι.
Μην τηρώντας όμως την υπόσχεση της, άρχισε να απομακρύνεται από το πηγάδι χωρίς να βοηθήσει τον τράγο. Καθώς απομακρυνόταν, τον άκουσε που την κατηγορούσε ότι αθέτησε την υπόσχεση της και ότι τον εγκατέλειψε μέσα στο πηγάδι. Τότε η πονηρή αλεπού του απάντησε:

– Κυρ τράγε μου, αν είχες γνώση όσες τρίχες έχεις στο γένι σου, δεν θα έμπαινες μέσα στο πηγάδι πριν σκεφτείς με ποιο τρόπο θα έβγαινες από εκεί.

Αλήθεια ή Ψέμα....

Μια φορά όταν βρέθηκε σε μια μικρή χώρα της Ανατολής. Ένιωσε κουρασμένος και απελπισμένος και κάθισε κοντά στην είσοδο μιας σπηλιάς. Ξαφνικά από το εσωτερικό της σπηλιάς ακούστηκε θόρυβος, κάτι σαν γρύλισμα. Ο άνθρωπος σηκώθηκε και πλησίασε την είσοδο με ξίφος στο χέρι. Ξεχώρισε μια σκοτεινή μορφή που του φάνηκε ότι ανήκε στη γυναίκα. Μπήκε στη σπηλιά που βασίλευε φοβερή δυσοσμία. Όταν τα μάτια του συνήθισαν στο σκοτάδι είδε πράγματι μια γυναίκα, γριά και αποκρουστική, ρυτιδιασμένη, τριχωτή και βρωμερή.

Εκείνη σήκωσε προς το μέρος του τα θολά μάτια της και τον ρώτησε, τι θέλει.
– Αναζητώ την Αλήθεια, απάντησε εκείνος.
– Τη βρήκες, του είπε η γριά.
– Εσύ είσαι η Αλήθεια; 
– Ναι.
– Πώς μπορώ να είμαι σίγουρος;

Εκείνη του έδωσε αποδείξεις: ήξερε τα πάντα για αυτόν, το όνομά του, την ηλικία του, τις περιπέτειές του. Ο άνθρωπος ήταν αποσβολωμένος και απογοητευμένος, ρώτησε με αμηχανία:
– Είσαι τόσο άσχημη! Ποτέ δεν είχα συναντήσει τίποτα πιο τρομερό από ‘σένα. Όμως όλοι θέλουν να σε γνωρίσουν! Θα με ρωτήσουν! Πρέπει να τους πω κάτι! Τι να τους πω;
– Πες τους ψέματα, είπε η Αλήθεια, πες τους ότι είμαι νέα και ωραία, και όλοι θα σε πιστέψουν.

Δωρεάν on-line βοηθήματα για όλες τις τάξεις Βοηθήματα

 

Σχολικά βοηθήματα γυμνασίου – λυσάρια γυμνασίου

Βοηθήματα – λυσάρια γυμνασίου τάξης α, β, γ

 

— Βοηθήματα Α΄ Γυμνασίου —
 

Αρχαία Ελληνικά

Μεταφράσεις Αρχαίων Ελληνικών Α΄ Γυμνασίου (Γ. Παπαθανασίου – Κ. Πρανδέκου)
 

Αρχαία Ελληνικά ΜΤΦΡ

 

Έκφραση Έκθεση

Ιστορία
Μαθηματικά
Βιολογία
Σχολικό βοήθημα Βιολογίας Α΄ Γυμνασίου (Βολονάκη)Γεωλογία – Γεωγραφία
Γεωλογία – Γεωγραφία Α΄ Γυμνασίου – Λύσεις Ασκήσεων Βιβλίου (έκδ. taexeiola) New
Γεωλογία – Γεωγραφία Α΄ Γυμνασίου – Λύσεις Τετραδίου Εργασιών (έκδ. taexeiola) New

 

Θρησκευτικά
Θρησκευτικά Α΄ Γυμνασίου: Απαντήσεις – Λύσεις Βιβλίου (έκδ. taexeiola) Προσεχώς

Πληροφορική

 

————————————————————-

 

— Βοηθήματα Β’ Γυμνασίου —

 

Αρχαία Ελληνικά

 

Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας
Ιστορία
 
Μαθηματικά
Χημεία
Πληροφορική

 

————————————————————-

 

— Βοηθήματα Γ’ Γυμνασίου —
Αρχαία Ελληνικά
Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας 

 

Ιστορία

 

Μαθηματικά
Φυσική
Χημεία
Βιολογία
Πληροφορική

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Η γραφή και η γραφειοκρατία των Μινωιτών και των Μυκηναίων

Εξ όσων γνωρίζουμε, η γραφή πρωτοεμφανίστηκε στη Μέση Ανατολή, και ειδικότερα στην πόλη Ουρούκ της Μεσοποταμίας, κατά τους τελευταίους αιώνες της 4ης χιλιετίας π.Χ.

 

Η χρήση της γραφής αποτελεί, ως γνωστόν, το συνηθέστερο –αν και όχι απόλυτα ασφαλές– κριτήριο για το διαχωρισμό της προϊστορίας από την ιστορία και, συνακόλουθα, για την ταξινόμηση των ανθρώπινων κοινωνιών του παρελθόντος σε προϊστορικές ή ιστορικές. Στο πλαίσιο της πρωτοϊστορίας λοιπόν, η εμφάνιση της γραφής σε αρχικό στάδιο συνέπεσε με την εμφάνιση των πρώιμων μορφών του κράτους.

Αυτό συνέβη στη Μέση Ανατολή, και ειδικότερα στην πόλη Ουρούκ της Μεσοποταμίας, κατά τους τελευταίους αιώνες της 4ης χιλιετίας π.Χ. Στο θρησκευτικό κέντρο της πόλης αυτής, που διακρινόταν για την πολιτική ισχύ της, την πολύπλοκη κοινωνική διαστρωμάτωσή της και τις εκτεταμένες εμπορικές συναλλαγές της, εντοπίστηκε –σε χιλιάδες ενεπίγραφες πήλινες πινακίδες και σε πολυάριθμα σφραγίσματα κυλινδρικών σφραγιδόλιθων– η παλαιότερη γνωστή ένδειξη για τη χρήση της γραφής. Κατά τη διάρκεια της 3ης χιλιετίας π.Χ., κι ενόσω εξελισσόταν και τελειοποιούνταν (με τη μετατροπή των συμβόλων από εικονιστικά σε σφηνοειδή διαμέσου της σφηνοειδούς γραφίδας) το εν λόγω σύστημα γραφής, ώστε να ανταποκρίνεται στις αυξημένες απαιτήσεις της νέας πολιτικοκοινωνικής πραγματικότητας, η χρήση της γραφής διείσδυσε στα περισσότερα πεδία του δημόσιου και του ιδιωτικού βίου, τόσο στα αστικά κέντρα όσο και στην ύπαιθρο. Από τις αρχές της 2ης χιλιετίας π.Χ. και μετά η σφηνοειδής γραφή εξαπλώθηκε και σε άλλα κράτη της Μέσης Ανατολής.

Όσον αφορά τώρα την εμφάνιση της γραφής στην Αίγυπτο, αυτή έλαβε χώρα όπως και στην περίπτωση της Μεσοποταμίας πριν από τα τέλη της 4ης χιλιετίας π.Χ., ενδεχομένως ως απόρροια επαφών της αιγυπτιακής κοινωνίας με τη νοτιοδυτική Ασία κατά την περίοδο αυτήν. Και εδώ το σύστημα γραφής εξελίχθηκε και τελειοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της 3ης χιλιετίας π.Χ., προκειμένου να παρουσιαστεί με τον πληρέστερο δυνατό τρόπο από τα ολιγάριθμα μέλη της εγγράμματης αριστοκρατίας η ιδεολογία της κεντρικής εξουσίας (πυλώνες τού αυστηρώς συγκεντρωτικού αιγυπτιακού συστήματος διοίκησης ήταν αφενός ο θεϊκός χαρακτήρας του και αφετέρου ο ρόλος του ως εγγυητή της πολιτικής και γεωγραφικής ενότητας του κράτους). Από τα τέλη της 3ης χιλιετίας π.Χ. και μετά οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν στην Αίγυπτο επέτρεψαν την ευρύτερη διάδοση της γραφής και τη χρήση της για κείμενα ποικίλου –και όχι μόνο θρησκευτικού, όπως συνέβαινε έως τότε– περιεχομένου.

Μετά τη γενική επισκόπηση που πραγματοποιήσαμε παραπάνω, αναφορικά με την εμφάνιση και τη διάδοση της γραφής στη Μεσοποταμία και την Αίγυπτο την 4η-3η χιλιετία π.Χ., μπορούμε τώρα να εξετάσουμε πιο διεξοδικά την κατάσταση που επικρατούσε την αντίστοιχη περίοδο στον ελλαδικό χώρο. Εδώ το ενδιαφέρον των μελετητών μονοπωλούν αφενός η Κρήτη και αφετέρου η νότια ηπειρωτική Ελλάδα, όπου άνθησαν ως γνωστόν ο μινωικός και ο μυκηναϊκός πολιτισμός αντίστοιχα.

Κατ’ αρχάς, από απόψεως γραφειοκρατικής οργάνωσης κατά τη διάρκεια της 3ης χιλιετίας π.Χ., η Κρήτη μειονεκτεί κατά πολύ –βάσει των αρχαιολογικών δεδομένων– έναντι των περιοχών που βρίσκονται ανατολικά και νότια αυτής, εκτός του ελλαδικού χώρου, ενώ παρουσιάζει υστέρηση ακόμα και έναντι των περιοχών της νότιας ηπειρωτικής Ελλάδας. Όμως, η εικόνα αυτή έμελλε να αλλάξει άρδην με την έλευση της 2ης χιλιετίας π.Χ. και τη ριζική μεταβολή της πολιτικοκοινωνικής πραγματικότητας στη μεγαλόνησο. Στις αρχές της εν λόγω χιλιετίας έκαναν τη σχεδόν ταυτόχρονη εμφάνισή τους σε ορισμένους οικισμούς της Κρήτης (Κνωσός, Φαιστός, Μάλια κ.α.) τα λεγόμενα Παλαιά ή Πρώτα Ανάκτορα, κτιριακά συγκροτήματα χωρίς προηγούμενο στην περιοχή του Αιγαίου από πλευράς μεγαλοπρέπειας και πολυπλοκότητας.

Τους δύο επόμενους αιώνες, μέχρι το 1700 π.Χ. –εκεί περίπου τοποθετείται η καταστροφή τους–, τα μνημειακά αυτά οικοδομήματα λειτούργησαν ως πολιτικά, οικονομικά και θρησκευτικά κέντρα, ως πυρήνες των πρώτων κρατών που σχηματίστηκαν και εξελίχθηκαν στον αιγαιακό χώρο. Οι αποθήκες, τα εργαστήρια και οι τελετουργικοί χώροι των Παλαιών Ανακτόρων φανερώνουν την τεράστια ισχύ των τότε ηγεμόνων, την απόλυτη κυριαρχία τους σε όλα τα κοινωνικά πεδία, προπάντων δε σε αυτό της οικονομικής δραστηριότητας.

Φυσική συνέχεια των ανωτέρω ήταν να προκύψουν πολύμορφες νέες ανάγκες στους κόλπους των πρώτων αυτών μινωικών ανακτορικών κοινωνιών. Για την κάλυψή τους έγιναν σημαντικά βήματα προόδου σε τομείς όπως η γεωργία (αλλαγές στα τεχνολογικά μέσα που χρησιμοποιούνταν για την καλλιέργεια της γης), η κεραμική (χρήση του τροχού) και η μεταλλουργία (ανάμειξη χαλκού και κασσίτερου). Παράλληλα, η κατασκευή ιστιοφόρων επέτρεψε την ολοένα και μεγαλύτερη συμμετοχή της Κρήτης στο εκτεταμένο δίκτυο εμπορικών επαφών που είχε αναπτυχθεί στο Αιγαίο και ευρύτερα στην Ανατολική Μεσόγειο (διακίνηση μετάλλων, πρώτων υλών, αρωμάτων, υφασμάτων και ξυλείας).

Πηγή:  in.gr

Γινόμαστε ό,τι σκεφτόμαστε

 Το «σύνδρομο της λευκής αρκούδας» και ο «κανόνας του μπλε δελφινιού».

Φιλόλογος, πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών

 

«Φρόνει τι κεδνόν».

(Να σκέφτεσαι κάτι πολύτιμο, Κλεόβουλος ο Ρόδιος)

Το δυστοπικό κλίμα της εποχής μας και η τοξικότητα των καιρών μας αναγκάζουν πολλούς να σκέπτονται αρνητικά. Λίγο η οικονομική κρίση, λίγο ο πόλεμος, λίγο ο κορωνοϊός, λίγο το ασταθές παγκόσμιο περιβάλλον δημιουργούν ένα πλαίσιο ζωής όπου η επιβίωση δυσκολεύει και το άτομο αντιπαλεύει με ένα πλήθος αρνητικών σκέψεων που εμμονικά τον παρακολουθούν και τον πνίγουν σαν χταπόδι.

Πολλά είναι τα παραδείγματα κάποιων ανθρώπων που αρέσκονται να κοινοποιούν – εξωτερικεύουν τις αρνητικές τους σκέψεις ως αποτέλεσμα μιας απαισιόδοξης στάσης – θεώρησης της ζωής. Μέσα από αυτές τις αρνητικές σκέψεις ακτινογραφούνται τα προσωπικά βιώματα, οι τραυματικές εμπειρίες, τα ψυχολογικά αδιέξοδα, τα κοινωνικά κενά, οι επαγγελματικές αποτυχίες κι ένα πλήθος άλλων στοιχείων που συνθέτουν το βαθύτερο είναι του ανθρώπου που αυτοεγκλωβίζεται στο ζόφο των αρνητικών του σκέψεων και θεωρήσεων της ζωής.

Καθημερινά γινόμαστε δέκτες αρνητικών σκέψεων μέσα από φράσεις, όπως: «Σήμερα εξετάζομαι στα μαθηματικά και όπως πάντα θα αποτύχω», «Η επιχείρηση που δουλεύω προανήγγειλε απολύσεις κι εγώ νιώθω πως θα είμαι από τους πρώτους απολυμένους», «Νιώθω πως αύριο στο meeting θα αποτύχω να πείσω τον διευθυντή για τις ικανότητές μου», «Ως άτομα και κοινωνία αποτύχαμε ολοσχερώς να κατακτήσουμε ένα νόημα ζωής», «Περαστικοί είμαστε και είναι ματαιοπονία να στοχεύουμε σε κάτι καλύτερο και μόνιμο».

Η πολική αρκούδα

“«Προσπάθησε να μην σκεφτείς μια πολική αρκούδα και θα διαπιστώσεις ότι η καταραμένη αυτή σκέψη θα έρχεται στο μυαλό σου συνέχεια» (Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι)”

Κάποιοι, ωστόσο, προσπαθούν να αποφύγουν ή να αντισταθούν σε κάποιες αρνητικές σκέψεις. Αυτή η προσπάθειά τους, όμως, οδηγεί στο αντίθετο αφού οι αρνητικές σκέψεις επανέρχονται δριμύτερες. Αυτό συμβαίνει γιατί οι άνθρωποι στην αγωνία τους να απαλλαγούν από τις αρνητικές σκέψεις που τους προκαλούν άγχος επιτυγχάνουν το αντίθετο. Γιατί την στιγμή που σκέφτονται την αιτία που πυροδότησε αυτές τις σκέψεις νιώθουν περισσότερο αιχμάλωτοι του άγχους τους.

Το πρόβλημα αυτό στην Ψυχολογία είναι γνωστό ως «Πρόβλημα της λευκής αρκούδας» και διατυπώθηκε πρώτη φορά από τον κοινωνικό ψυχολόγο Daniel Wegner στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Έτσι, σύμφωνα με τον Wegner όταν κάποιος προσπαθεί να μην σκεφτεί κάτι δυσάρεστο – αρνητικό, ένα μέρος του μυαλού του καταστέλλει – απωθεί την απαγορευμένη σκέψη, αλλά ένα άλλο μέρος του, ελέγχει συνέχεια για να βεβαιωθεί ότι αυτή η σκέψη δεν εμφανίζεται και με αυτόν τον τρόπο, κατά μία παράδοξη διαδρομή τη φέρνει στο μυαλό του.

Προς επίρρωση των παραπάνω είναι το παράδειγμα των καπνιστών. Όσο προσπαθούν να απαλλαγούν από το κάπνισμα τόσο περισσότερο το σκέπτονται. Τελικά η «λευκή αρκούδα» του Ντοστογιέφσκι επανέρχεται στο μυαλό μας όσο κι αν προσπαθούμε να απαλλαγούμε από την εικόνα της.

Οι ψυχολόγοι, δηλαδή, επισημαίνουν πως «οι προσπάθειες καταστολής ορισμένων σκέψεων μπορούν πραγματικά να αυξήσουν την συχνότητά τους». Για παράδειγμα, όταν πηγαίνουμε σε μια συνάντηση με την σκέψη «να μη φανούμε φοβισμένοι», το πιθανότερο είναι να «είμαστε φοβισμένοι». Η δικαίωση του Ντοστογιέφσκι είναι απόλυτη αφού πάντοτε η «λευκή – πολική αρκούδα» επιστρέφει ως εικόνα – σκέψη όσο κι αν θέλουμε να την αποφύγουμε.

Τρόποι αποφυγής

“«Γίνεσαι ό,τι σκέφτεσαι»”

Οι συνταγές για τον τρόπο αποφυγής των αρνητικών σκέψεων είναι πολλές, αλλά πολύ δύσκολο να υιοθετηθούν. Η «πολική αρκούδα» έχει την δύναμη και την επιμονή να επανέρχεται και γι’ αυτό χρειάζεται συνεχής αγώνας από το υποκείμενο των αρνητικών σκέψεων. Κι αυτό γιατί ο άνθρωπος πλάθεται και αυτοδιαμορφώνεται ανάλογα με τον τρόπο που σκέπτεται. Αυτό σημαίνει πως δεν είναι τα γεγονότα που μάς διαμορφώνουν αλλά οι σκέψεις που κάνουμε γι’ αυτά.

Μια πρώτη συνταγή αποφυγής των αρνητικών σκέψεων είναι να εστιάζουμε στην θετική – φωτεινή πλευρά των γεγονότων και της κατάστασής μας ελαχιστοποιώντας την αρνητική. Αυτό, όμως, προϋποθέτει την καλλιέργεια της συναισθηματικής νοημοσύνης μας ως άμυνας απέναντι στην επέλαση και την εμμονή των αρνητικών σκέψεων.

Σύμφωνα με τα λεξικά η συναισθηματική νοημοσύνη αναφέρεται στην ικανότητα ενός ατόμου να ελέγχει και να εκφράζει τα συναισθήματά του, και να παρακολουθεί τα συναισθήματα των άλλων με λογικό και συμπονετικό τρόπο.

Στον κύκλο της συναισθηματικής νοημοσύνης ανήκουν η αυτογνωσία, η αυτοδιαχείριση, η ενσυναίσθηση, η ικανότητα σύναψης κοινωνικών σχέσεων, η έκφραση της δημιουργικότητάς μας και φυσικά η αποδοχή. Η τελευταία αποτελεί τον αναγκαίο όρο για να λειτουργήσουν σωστά τα υπόλοιπα.

Αν, δηλαδή, δεν αποδεχτούμε και δεν συμβιβαστούμε με την κατάστασή μας (αρνητικές σκέψεις) – χωρίς αυτό να σημαίνει την απόλυτη προσκόλληση σε αυτήν – δεν μπορούμε να κάνουμε το επόμενο βήμα. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να αναζητούμε και την θετική πλευρά σε ό,τι μάς πληγώνει και απογοητεύει. Στην ήττα και στην αποτυχία μας να ανιχνεύουμε το «μάθημα» που μπορούμε να πάρουμε.

Μάθημα συναισθηματικής νοημοσύνης έδωσε ο Γιάννης Αντετοκούνμπο όταν σε μία συνέντευξή του μετά από μία ήττα της ομάδας του δήλωσε με περισσή ειλικρίνεια:

«Στο τέλος της ημέρας, όταν παίζεις αγώνες και υπάρχει νικητής, σίγουρα θα υπάρχει και ηττημένος. Αλλά στο τέλος της ημέρας, αυτή είναι μια καμπύλη μάθησης… Ήταν μία μαθησιακή εμπειρία, οπότε ελπίζω, αυτήν την στιγμή, αντί να σκεφτόμαστε ότι χάσαμε κάτι, μπορούμε να κερδίσουμε και να μάθουμε».

Το «μπλε δελφίνι»

Η συνταγή του Αντετοκούνμπο στον τρόπο ελέγχου της αρνητικής σκέψης και των συναισθημάτων συμπυκνώνεται στον «κανόνα του μπλε δελφινιού». Το «μπλε δελφίνι», δηλαδή, λειτουργεί ως αντίσωμα στην «λευκή αρκούδα».

Το «μπλε δελφίνι» εκφράζει έναν κύκλο θετικών συναισθημάτων, όπως χαρά, αισιοδοξία, θέληση για ζωή, στοργικότητα, δύναμη για αντίσταση και αποφασιστικότητα να αλλάξουμε τον εαυτό μας. Έτσι καλλιεργείται και η συναισθηματική νοημοσύνη ως ικανότητα να διατηρούμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας σε μία ισορροπία. Αυτή η ισορροπία αποτελεί την αναγκαία συνθήκη για την επίτευξη των στόχων μας, αφού πρώτα οπλιστούμε με θετικές σκέψεις.

Το «μπλε δελφίνι» μάς βοηθά να εστιάσουμε σε άλλο χώρο την προσοχή μας απελευθερωμένοι από την εικόνα της «λευκής αρκούδας». Αυτό φυσικά δεν σημαίνει κι ένα αχρείαστο όσο κι επικίνδυνο στρουθοκαμηλισμό. Προϋποθέτει την αναγνώριση – αποδοχή του προβλήματος (αρνητικές σκέψεις) και την αναζήτηση τρόπων υπέρβασής του. Φυσικά κανείς δεν διανοείται να πει πως δεν πρέπει να κάνουμε αρνητικές σκέψεις αφού αυτό έρχεται από μόνο του. Σίγουρα, επίσης, δεν μπορούμε πάντοτε να ελέγξουμε τις σκέψεις που μάς κατακλύζουν. Μπορούμε, όμως, να ελέγξουμε την ένταση και την διάρκειά τους.

Το βασικό δίδαγμα του «μπλε δελφινιού» είναι όχι να αδιαφορήσουμε ή να καταπνίξουμε ολοκληρωτικά τις αρνητικές μας σκέψεις (αν αυτό είναι εφικτό), ούτε να απαλλαγούμε παντοτινά από την σκέψη της «λευκής αρκούδας», αλλά να συμβιβαστούμε – συμφιλιωθούμε με αυτές τις αρνητικές σκέψεις, να περιορίσουμε τον έλεγχο πάνω στον εαυτό μας και να βρούμε εκείνο το μονοπάτι και το εργαλείο που θα μάς βοηθήσει να εκφραστούμε δημιουργικά και να καλλιεργήσουμε την θετική σκέψη.

Ας δώσουμε μία ευκαιρία και στην θετική σκέψη.

«Πλούτισε το νου σου με θετικές και αρμονικές σκέψεις και θα δεις να συμβαίνουν θαύματα στη ζωή σου…» 

 


 

Βίκτωρ Ουγκώ: Η φτώχεια πλάθει ανθρώπους. Ο πλούτος πλάθει τέρατα

 Διάσημα αποφθέγματα για τα χρήματα και τον πλούτο 

 

Τα λεφτά είναι σαν την κοπριά. Αν τα σκορπίσεις τριγύρω, κάνουν καλό. Αν τα μαζέψεις σ’ ένα σωρό, βρομάνε απαίσια.
Φραγκίσκος Βάκων, 1561-1626, Άγγλος φιλόσοφος

Όταν ήμουν νέος, νόμιζα ότι το χρήμα είναι το πιο σπουδαίο πράγμα στη ζωή. Τώρα που είμαι γέρος, το ξέρω.
Oscar Wilde, 1854-1900, Ιρλανδός συγγραφέας

Μετά από κάποιο σημείο, τα λεφτά δεν έχουν πια σημασία. Παύουν να είναι ο σκοπός. Το παιχνίδι είναι αυτό που μετράει.
Αριστοτέλης Ωνάσης, 1900-1975, Έλληνας εφοπλιστής

Οι κρίσεις γεννάνε Κροίσους.
Αριστοτέλης Ωνάσης, 1900-1975, Έλληνας εφοπλιστής

Άλλοι έχουν πολλά λεφτά κι άλλοι τίποτα. Είναι σαν κάποιον που δεν βρίσκει νερό ούτε για να ξεδιψάσει και σαν έναν άλλο που ψάχνει να βρει γέφυρα να περάσει το νερό.
Αριστοτέλης Ωνάσης, 1900-1975, Έλληνας εφοπλιστής

Για να κερδίζεις λεφτά χρειάζεται ταλέντο, αλλά για να ξοδεύεις λεφτά χρειάζεται κουλτούρα.
Alberto Moravia, 1907-1990, Ιταλός συγγραφέας

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν λεφτά και υπάρχουν άνθρωποι που είναι πλούσιοι.
Coco Chanel, 1883-1971, Γαλλίδα σχεδιάστρια μόδας

Όταν το χρήμα προηγείται, όλες οι πόρτες ανοίγουν.
Γουίλιαμ Σαίξπηρ, 1564-1616, Άγγλος δραματουργός

Το χρήμα δεν μπορεί να μας κάνει ευτυχισμένους, όμως είναι το μόνο που μπορεί να μας αποζημιώσει αν δεν είμαστε.
Jacinto Benavente, 1866-1954, Ισπανός συγγραφέας

Για ν’ αποκτήση κανείς γρόσια, άλλος τρόπος δεν είναι, πρέπη νάχει μεγάλη τύχη, να εύρη στραβόν κόσμο, και να είναι αυτός μ’ ένα μάτι, δεν του χρειάζονται δύο. Πρέπει να φάη σπίτια, να καταπιή χωράφια, να βουλιάξη καράβια, με τριανταέξ τα εκατό θαλασσοδάνεια, το διάφορο κεφάλι.
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, 1851-1911, Έλληνας συγγραφέας

Όταν πρόκειται για λεφτά, όλοι έχουν την ίδια θρησκεία.
Βολταίρος, 1694-1778, Γάλλος φιλόσοφος & συγγραφέας

Τα χρήματα είναι τα περιττώματα του διαβόλου.
Gabriel Garcia Marquez, 1927-2014, Κολομβιανός συγγραφέας

Είναι καλύτερο να έχεις ένα σταθερό εισόδημα από το να είσαι υπέροχος.
Oscar Wilde, 1854-1900, Ιρλανδός συγγραφέας

Εάν ένας άνθρωπος κυνηγάει τα λεφτά, είναι άπληστος, εάν τα φυλάει είναι τσιγκούνης, αν τα ξοδεύει είναι σπάταλος, αν δεν έχει λεφτά τότε είναι ανίκανος, αν δεν θέλει να τα έχει είναι άβουλος. Εάν τα έχει από κληρονομιά είναι χαραμοφάης και αν τα μάζεψε στη διάρκεια της ζωής του είναι κλέφτης.
Ανώνυμος

Σ’ αυτή τη ζωή πρέπει να διαλέξει κανείς αν θα βγάζει λεφτά ή αν θα τα ξοδεύει. Δεν υπάρχει χρόνος και για τα δύο.
Edouard Bourdet, 1887-1945, Γάλλος θεατρικός συγγραφέας

Τα λεφτά θα σου αγοράσουν ένα σκύλο, αλλά όχι το κούνημα της ουράς του.
Josh Billings, 1818-1885, Αμερικανός χιουμορίστας

Κανείς δεν θα θυμόταν τον Καλό Σαμαρείτη αν είχε μόνο καλές προθέσεις: είχε επίσης και χρήματα.
Μάργκαρετ Θάτσερ, 1925-2013, Βρετανίδα πρωθυπουργός

Το χρήμα, αν ξέρεις να το μεταχειριστείς, είναι ο δούλος σου, αλλά αν δεν ξέρεις, είναι ο αφέντης σου.
Οράτιος, 65-8 π.Χ., Λατίνος ποιητής

Ξόδεψε τα λεφτά σου σε πράγματα που μπορείς να αγοράσεις με λεφτά. Ξόδεψε το χρόνο σου σε πράγματα που δεν μπορείς να αγοράσεις με λεφτά.
Haruki Murakami, 1949-, Γιαπωνέζος συγγραφέας

 


Και αγγλικά, και μπάσκετ, και καράτε, και…

 Τα προβλήματα από την υπερφόρτωση των μικρών παιδιών με δραστηριότητες – Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς

Λίνα Γιάνναρου

Υπήρχαν µέρες πέρυσι, όταν πήγαινε στη Δ΄ Δημοτικού, που ο Χάρης επέστρεφε σπίτι στις 9 το βράδυ. Τελείωνε το σχολείο στις 4 και έφευγε για προπόνηση μπάσκετ δύο ωρών, τις οποίες διαδεχόταν μία ώρα τάε κβον ντο. «Παιδί μου, μήπως να διαλέξεις το ένα από τα δύο; Δεν κουράζεσαι;» τον ρωτούσε συχνά πυκνά η μητέρα του. «Οχι», της απαντούσε. Είχε βάλει στόχο να γίνει καλύτερος στο μπάσκετ για να μπορεί να παίζει άνετα με τους συμμαθητές του στο διάλειμμα, ενώ και το τάε κβον ντο έδειχνε να του ενισχύει την αυτοπεποίθηση, τον μάθαινε ισορροπία, σωματική και όχι μόνο.

Φέτος ο χρόνος του μοιράζεται μεταξύ μπάσκετ, αγγλικών, θεάτρου και ποδοσφαίρου. «Είναι και η δική μου ανασφάλεια που με οδηγεί να τον γράφω σε πολλά, είναι και ότι το σχολείο είναι αποστεωμένο σε σχέση με οτιδήποτε πέρα από τα μαθήματα», λέει η μητέρα του.

Η μικρή Ιωάννα, μαθήτρια φέτος της Α΄ Δημοτικού, θα ξεκινήσει σε λίγο καιρό πισίνα. «Δεν δέχθηκε να μπει στο δοκιμαστικό μάθημα του τάε κβον ντο και για το μπαλέτο αμφιταλαντεύομαι», λέει σχεδόν μονολογώντας η μαμά της. «Δεν τη βλέπω πολύ θερμή με την ιδέα και επίσης έχει ακριβύνει πολύ. Η σχολή χορού έχει ανεβάσει τα δίδακτρα 8%, οπότε πρέπει κι εγώ να θέσω προτεραιότητες. Αν της άρεσε πολύ, θα το σκεφτόμουν. Εχω κλείσει επίσης ένα δοκιμαστικό για θεατρικό παιχνίδι».

Και οι δύο μαμάδες είναι εργαζόμενες – η πρώτη είναι στέλεχος σε εταιρεία επικοινωνίας, η δεύτερη είναι καθηγήτρια. «Σε αναμονή μπαλέτου πέρυσι έχω διορθώσει πολλά γραπτά», λέει η μητέρα της Ιωάννας. «Αλλες μαμάδες διάβαζαν το άλλο τους παιδί περιμένοντας ή δούλευαν κι αυτές». Και οι δύο δηλώνουν ότι τους προκαλεί στρες το θέμα των δραστηριοτήτων των παιδιών τους. Δεν είναι όμως λόγω των ατελείωτων πηγαινέλα. Είναι για την ουσία: Είναι όσα έχουν επιλέξει κατάλληλα για τα παιδιά τους; Κάνουν το καλύτερο που μπορούν γι’ αυτά;

Οπως λέει στην «Κ» η ψυχολόγος – παιδοψυχολόγος Αντιγόνη Γινοπούλου, η αρχή της σχολικής χρονιάς είναι ιδιαίτερα στρεσογόνος για τους γονείς και λόγω του «γρίφου» των δραστηριοτήτων. «Από τη μία έχουμε τις επιθυμίες των γονιών που θέλουν να βλέπουν τα παιδιά τους να κάνουν πολλά πράγματα, να ανακαλύψουν μια τυχόν κλίση ή να κάνουν αυτά που κάνουν τα παιδιά των φίλων τους, και από την άλλη τις επιθυμίες των παιδιών που ακούν τους φίλους και τους συμμαθητές τους και λένε “θέλω κι εγώ”. Δεν υπάρχει κανένα φίλτρο. Φορτώνουμε τα παιδιά με ό,τι ζητήσουν, χωρίς να συνυπολογίζουμε ότι από το σχολείο προκύπτουν και υποχρεώσεις. Από τη Β΄ Δημοτικού οι ρυθμοί είναι πολύ έντονοι». Οπως λέει, αυτό που ακούει συχνότερα από τους γονείς είναι ότι πιέζονται και οι ίδιοι αλλά και τα παιδιά τους, με αποτέλεσμα να υπάρχουν εντάσεις, τσακωμοί.

«Φορτώνουμε τα παιδιά με ό,τι ζητήσουν, χωρίς να συνυπολογίζουμε ότι από το σχολείο προκύπτουν και υποχρεώσεις».

Εγγραφή με κανόνες

Η επιλογή και η εγγραφή των παιδιών σε δραστηριότητες πρέπει να διέπεται από ορισμένους κανόνες. «Θα πρέπει φυσικά να αρέσει στο παιδί, να μην αγκομαχά πηγαίνοντας, και να βλέπουμε εξέλιξη. Σημαντικό είναι επίσης να είναι κοντά στο σπίτι ώστε να μην υπάρχει μακρινή μετακίνηση. Ιδανικά πρέπει να επισκεφθούμε τον χώρο για να τον γνωρίσει το παιδί πριν ξεκινήσει τα μαθήματα. Να έχουμε δει σχετικά βίντεο. Να μας έχει εξηγήσει ο δάσκαλος τι απαιτήσεις έχει η δραστηριότητα και σε περίπτωση που πρόκειται για επιθυμία του παιδιού, να έχει προηγηθεί συζήτηση μαζί του για το πώς προέκυψε αυτή η επιθυμία. Αν γραφτεί μαζί με φίλο ή φίλη, αυτό θα βοηθήσει στη συνέπεια στο μέλλον. Πολλά παιδιά σταματούν γιατί ακριβώς δεν έχει γίνει αυτή η έρευνα προηγουμένως».

Γενικά, καλό είναι στην Α΄ Δημοτικού να ξεκινούν με μία δραστηριότητα και να προσθέσουν κάτι ακόμη την επόμενη χρονιά. «Ζούμε σε μια κοινωνία υπερκατανάλωσης και επηρεασμού και ο γονιός πρέπει να βάζει όρια. Να πει στο παιδί του “μπορείς να κάνεις μία δραστηριότητα φέτος”», λέει η Αντιγόνη Γινοπούλου. Πώς; Η ειδικός δίνει ένα παράδειγμα: «Επειδή αυτή την εποχή έχεις αρκετά φορτωμένο πρόγραμμα, δεν μπορούμε να προσθέσουμε κάτι άλλο αυτή τη στιγμή. Θα δούμε πώς θα εξελιχθεί η σχολική χρονιά και το ξανασυζητάμε. Δεν σου λέω οριστικό όχι, αλλά ότι θα το ξαναδούμε σε τρεις μήνες που θα έχουμε ξεκάθαρη εικόνα και για την ανταπόκριση στις υποχρεώσεις που ήδη έχεις».

Εκφραση άγχους

Η υπερφόρτωση των παιδιών με δραστηριότητες μπορεί τελικά να τα εξαντλήσει σωματικά αλλά και συναισθηματικά. Πολλά παιδιά που δεν είναι συνηθισμένα στο διάβασμα, φτάνει βράδυ και δεν έχουν τελειώσει και αγχώνονται. Δεν είναι σπάνιο να βγάλουν άρνηση, να δηλώνουν ότι δεν θέλουν να διαβάσουν, ότι δεν τους αρέσει το σχολείο, ότι θέλουν να σταματήσουν από τη δραστηριότητα που άρχισαν.

«Πρόκειται για ασυνείδητη έκφραση άγχους», εξηγεί. «Ο γονιός όμως το εκλαμβάνει είτε ως βαρεμάρα είτε ότι ο ίδιος δεν κάνει κάτι καλά. Βλέπουμε γονείς και παιδιά πελαγωμένα. “Τόσα κάναμε, τόσο τρέξαμε και τελικά τα παράτησε όλα γιατί βαρέθηκε”. Συχνά μάλιστα είναι ο αγχωμένος γονιός που επηρεάζει το παιδί. Του δημιουργεί ο ίδιος άγχος περνώντας του ότι “πληρώνω και δεν σου αρέσει”. Γι’ αυτό πρέπει να τεθούν όρια. Τα παιδιά από μόνα τους δεν μπορούν να τα θέσουν στον εαυτό τους. Είναι ο ρόλος του γονιού».

Ανακύκλωση στο σπίτι: 3+1 τρόποι για να την κάνουμε ακόμη πιο εύκολη


Η ανακύκλωση, βασική αρχή της κυκλικής οικονομίας στην οποία στρέφεται ο πλανήτης, οφείλει να είναι αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς μας, ώστε να γίνεται μηχανικά και αυτοματοποιημένα, με τον καλύτερο τρόπο.

Η φροντίδα του περιβάλλοντος μπορεί να είναι πράξη ατομική ή συλλογική, μικρότερη ή μεγαλύτερη, βραχυπρόθεσμη ή μακροπρόθεσμη. Όποια και εάν είναι η αφετηρία της κάθε πράξης, μία είναι η κοινή συνισταμένη, πως για τον πλανήτη γινόμαστε ένα.

Τι σημαίνει αυτό; Πως είτε είναι μικρές, είτε μεγαλύτερες, οι καθημερινές μας συνήθειες εντός του σπιτιού, μπορούν να συνθέσουν το δικό μας περιβαλλοντικό αποτύπωμα, που προστίθεται στις πιέσεις που ασκούμε στη φύση ως ανθρωπότητα.

Άλλωστε, δεν είναι λίγες οι φορές που οι πολίτες στην καθημερινότητά τους, ενώ «θέλουν», συχνά δεν μπορούν να εντοπίσουν το «πώς» θα δράσουν υπέρ του περιβάλλοντος. Το Α και το Ω, λοιπόν, είναι η σωστή και επαρκής ενημέρωση, ακόμα και για απλές διαδικασίες της καθημερινότητάς μας.

Προσθέτουμε κάδους ανακύκλωσης και στο σπίτι

Η αλήθεια είναι πως ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να προστατεύσουμε το περιβάλλον, είναι η σωστή διαχείριση των απορριμμάτων μας. Φυσικά, για να το πετύχουμε αυτό, χρειάζεται πρωτίστως να ξέρουμε τι ανακυκλώνεται και τι όχι. Επομένως, αφού εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας με έγκυρες πληροφορίες, θα έρθει η ώρα να οργανώσουμε τις κινήσεις μας με έναν πολύ εύκολο τρόπο. Ποιος είναι αυτός; Η δημιουργία του δικού μας κέντρου διαχείρισης απορριμμάτων στο σπίτι!

Ένας μικρός κάδος για κάθε υλικό θα μας βοηθήσει να κάνουμε τη λεγόμενη «διαλογή στην πηγή» και επομένως να συμβάλλουμε με τον καλύτερο τρόπο στη συνέχεια της διαδικασίας. Σε γενικές γραμμές, αρκεί να υπολογίσουμε ένα δοχείο απορριμμάτων που θα αντιστοιχεί στον μπλε κάδο (χαρτί, πλαστικό, γυαλί, αλουμίνιο), έναν κάδος για τα υπολείμματα φαγητού, που θα αδειάζει με τη σειρά του σε καφέ κάδο, κοκ.

Περιορίζουμε το food waste

Πόσες φορές έχει τύχει να πετάξουμε φαγητό που περίσσεψε ή να απορρίψουμε κάποιο προϊόν που έχει φτάσει κοντά ή έχει ξεπεράσει την ημερομηνία λήξης; Το παραπάνω φαινόμενο του λεγόμενου food waste ή σπατάλης τροφίμων στα ελληνικά, επιβαρύνει δραματικά το περιβάλλον και η εξάλειψή του μπορεί να κάνει τη διαφορά. Πώς μπορούμε να το περιορίσουμε; Βασικά και κατά κύριο λόγο, περιορίζοντας την υπερκατανάλωση και άρα αγοράζοντας μόνο όσα χρειαζόμαστε. Κατά δεύτερο λόγο, εντάσσοντας την έννοια της ανακύκλωσης και στα τρόφιμα: Το φαγητό που περισσεύει δεν πετιέται στα σκουπίδια, αλλά αντίθετα προσφέρεται σε κάποιον που το χρειάζεται ή αναπροσαρμόζεται και αξιοποιείται τις επόμενες ημέρες.

Βάζουμε «τέλος» στα πλαστικά μιας χρήσης

Τα πλαστικά μιας χρήσης, βρίσκονται παντού γύρω μας, ειδικά όσο πλησιάζουμε προς τους καλοκαιρινούς μήνες, όπου τα πλαστικά ποτήρια, τα καλαμάκια και τα μπουκάλια, αποτελούν για πολλούς αναπόσπαστα «αξεσουάρ».

Η λύση σε αυτή την τάση των ανθρώπων για αλόγιστη χρήση πλαστικών, βρίσκεται σε μικρές αλλά ουσιώδεις αλλαγές μέσα στην καθημερινότητά μας, ξεκινώντας με εκείνα τα προϊόντα που θα επιλέξουμε να βάλουμε στο «καλάθι» των αγορών μας. Από τις σακούλες στο σουπερμάρκετ, μέχρι τα πλαστικά καλαμάκια και τα ποτήρια, το πλαστικό μιας χρήσης δυστυχώς παραμένει κομμάτι της, ωστόσο εάν σκεφτούμε πως το συγκεκριμένο υλικό δεν διασπάται, επιβαρύνοντας έτσι σημαντικά το φυσικό περιβάλλον, η αντικατάστασή του από άλλα προϊόντα πολλαπλών χρήσεων θα είναι εύκολο να πραγματοποιηθεί.

Λέμε «ναι» στην εξοικονόμηση νερού

Οι πιο συχνές συνήθειές μας εντός του σπιτιού, περιλαμβάνουν τη λέξη νερό. Από το μπάνιο μας, μέχρι το πλύσιμο των πιάτων και των χεριών μας, το νερό είναι εκεί και μας συντροφεύει σχεδόν σε κάθε μας κίνηση. Το χαμηλό κόστος του ωστόσο, δεν πρέπει να μας ξεγελάει, καθώς το νερό είναι ενδεχομένως το πιο πολύτιμο αγαθό της καθημερινότητάς μας, γι’ αυτό είναι σημαντικό να μην προβαίνουμε στην άσκοπη κατανάλωσή του. Αυτό δεν σημαίνει μόνο περιορισμό του χρόνου που περνάμε στο ντους μας, αλλά συν τοις άλλοις, πότισμα των φυτών με το ποτιστήρι αντί με το λάστιχο, έλεγχο για τυχόν διαρροές στις βρύσες του σπιτιού και, φυσικά, γέμισμα του κάδου του πλυντηρίου πριν την πλύση.

Η λύση, λοιπόν, είναι στα δικά μας χέρια! Κάνοντας ένα «βήμα» τη φορά, μέσα από μικρές και ουσιαστικές πράξεις στην καθημερινότητά μας, μπορούμε να συμβάλλουμε εύκολα και χωρίς ιδιαίτερο κόπο, στη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος του σπιτιού μας, επιλέγοντας την ανακύκλωση.

 

 


 

Δωρεάν βοηθήματα και λυσάρια για το Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο


Τι να πρωτο-ειπωθεί γι' αυτή την κίνηση από το taexeiola.gr. Το εκπληκτικό αυτό site προσφέρει εντελώς δωρεάν, σχολικά βοηθήματα για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Δηλαδή για όλες τις τάξεις του Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου. 


Μια ολοκληρωμένη συλλογή εκπαιδευτικών βοηθημάτων (λυσάρια) σε ηλεκτρονική μορφή PDF που με κόπο συγκέντρωσε ο δημιουργός του taexeiola, και καλούμαστε απλά να τα διαβάσουμε online ή να τα κατεβάσουμε στον υπολογιστή μας χωρίς κανένα κόστος. 

Βέβαια, όπως μνημονεύεται από το taexeiola.gr, όσον αφορά τις λύσεις των ασκήσεων ο μαθητής θα πρέπει πρώτα να προσπαθεί να λύσει μόνος τους τις ασκήσεις και όπου δυσκολεύεται να συμβουλεύεται τα λυσάρια.

Κάποτε, για να μπορέσεις να βρεις λυσάρια και γενικότερα βοηθήματα για το σχολείο, έπρεπε να βάλεις βαθιά το χέρι στη τσέπη

Εκτός των PDF υπάρχει και βοηθητικό λογισμικό για κάθε τάξη. Η κατηγοριοποίηση που έκανε το Website του taexeiola, είναι εύκολη και όλα βρίσκονται στην κεντρική σελίδα. Μπαίνοντας, θα δεις σε τρεις διαφορετικές χρωματικές παλέτες όλα τα βοηθήματα και τα λυσάρια ανά τάξη. 
  • Με μπλε χρώμα τα βοηθήματα και τα λυσάρια του Δημοτικού
  • Με κόκκινο χρώμα τα βοηθήματα και τα λυσάρια του Γυμνασίου
  • Με πράσινο χρώμα τα βοηθήματα και τα λυσάρια του Λυκείου

Ακολούθησε τον σύνδεσμο: Δωρεάν Βοηθήματα και Λυσάρια (Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο)

Όλα τα Βιβλία Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου -pdf-

 

Το υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων σε συνεργασία με το Ψηφιακό Σχολείο (ebooks.edu.gr) διανέμει εντελώς δωρεάν όλα τα βιβλία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε Ηλεκτρονική μορφή. Παρακάτω, σας παραθέτουμε όλο το υλικό ανά Τάξη ξεκινώντας από το Δημοτικό και φτάνοντας στο Λύκειο.

Βιβλία για το Δημοτικό

Βιβλία για το Γυμνάσιο

Βιβλία για το Γενικό Λύκειο

Βιβλία για το Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑΛ)

Βιβλία για το Εσπερινό Λύκειο

Βιβλία για το Εσπερινό ΕΠΑΛ


“Να φροντίζεις τον εαυτό σου σαν να είναι ο σημαντικότερος άνθρωπος στον πλανήτη… Είναι”

 


”Να κοιμάσαι νωρίς. Η μέρα ξεκινάει από το βράδυ.

Πριν πας για ύπνο να έχεις οργανώσει την επόμενη μέρα. Με χαρτί και μολύβι. Μην την αφήνεις στην τύχη. Οι μέρες γίνονται μήνες και οι μήνες γίνονται χρόνια. Μια φορά ζεις. Τίμα την.

 

Να έχεις τετράδιο με στόχους. Να το τηρείς ευλαβικά. Να τους σκαλίζεις και να τους ξαναγράφεις. Αυτοί είναι ο μπούσουλας της ζωής σου.
Γενικά να γράφεις. Σου κάνει καλό. Αλαφραίνει την ψυχή σου.

Να ξυπνάς νωρίς. Πολύ νωρίς. Εάν το μυαλό σου θέλει να χουζουρέψει να μην το ακούς. Να μάθεις να μη διαπραγματεύεσαι με το μυαλό σου. Να περνάει το δικό σου.

Να κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και να του χαμογελάς. Και να του μιλάς όμορφα. Φίλος σου είναι. Ο καλύτερος που έχεις.

Να κατεβαίνεις για περπάτημα ή για τρέξιμο όπου κι αν μένεις. Τουλάχιστον για 20λεπτά. Ζεσταίνει τις μηχανές σου.
Να ακούς κάτι την ώρα που περπατάς. Εμπνευσμένες ομιλίες. Εμπνευσμένους ανθρώπους.

Μ’ένα σμπάρο 2 τρυγόνια.
Να χαμογελάς σε αυτούς που συναντάς. Να τους λες καλημέρα. Κι ας μη σου λένε. Κάποιο λόγο θα’χουν.

Να κοιτάς την ομορφιά τριγύρω σου. Παντού υπάρχει.
Να φτιάχνεις ένα όμορφο πρωινό. Όχι μόνο για σένα.

Να μπαίνεις στο ντους και να το απολαμβάνεις. Να αφήνεις τις σκέψεις έξω.
Να ντύνεσαι όμορφα.

Να φροντίζεις τον εαυτό σου σαν να ήταν ο σημαντικότερος άνθρωπος στον κόσμο. Είσαι. Απλά δε στο’παν.

Να βρίσκεις 15 λεπτά για να διαβάζεις. Κάθε μέρα. Περιόρισε τα social. Μην ανοίξεις τηλεόραση. Είναι ψέμα ότι δεν υπάρχει χρόνος. Εσύ θα τον βρεις. Κανείς δεν στον χαρίζει.

Όπως και τη ζωή.
Να πηγαίνεις στη δουλειά σου με κέφι. Ακόμα κι αν δεν τη γουστάρεις. Αν χρειαστεί να βρεις άλλη. Όσο είσαι εκεί όμως να την τιμάς. Έτσι τιμάς τον εαυτό σου.

Να παραδίδεις 10Χ τον μισθό σου. Ακόμα κι αν είναι μικρός. Για σένα το κάνεις.
Να δουλεύεις ομαδικά. Και να ζεις συλλογικά. Δεν γίνεται αλλιώς.

Να τρως δεκατιανό. Να σε προσέχεις σαν τα μάτια σου. Μια μπανάνα, ή ένα μήλο. Μην παραμυθιάζεσαι. Εύκολο είναι.

Να κάνεις παρέα με τους καλύτερους. Αυτούς που έχουν κάτι παραπάνω από σένα. Αυτό που θέλεις. Μην τους φοβάσαι. Μην τους ζηλεύεις. Αυτοί θα σε πάνε παραπάνω. Γίνεσαι αυτός που κάνεις παρέα. Βάλε τον πήχυ ψηλά.

Να χαίρεσαι με τη χαρά του άλλου.

Να πίνεις μπόλικο νερό.

Και να αναπνέεις βαθιά. Να φουσκώνει η κοιλιά σου όταν το κάνεις. Κι ας μην είναι της μόδας.

Να βλέπεις λιγότερο τηλεόραση. Μια ώρα να κόψεις τη μέρα έχεις γλιτώσει 360 ώρες, δηλαδή 9 εργάσιμες εβδομάδες. Όταν οι άλλοι θα έχουν 12 μήνες εσύ θα έχεις 14.

Να μην πιστεύεις στην τύχη. Εσύ τη φτιάχνεις. Χώνεψε το και θα αλλάξει όλη σου η ζωή.

Να τη ζεις τη ζωή. Όταν γελάς να γελάς. Όταν κλαις να κλαις, όταν πονάς να πονάς. Δεν είσαι από πορσελάνη. Δεν θα σπάσεις. Οι πορσελάνες είναι για τη βιτρίνα.

Να περνάς χρόνο με τον εαυτό σου. Μην το φοβάσαι. Δεν είναι μοναξιά. Είναι κακό να μην μπορείς να κάτσεις μόνος σου μαζί του και να πρέπει να’χει κάτι πάντα ανοιχτό. Σαν να’χεις μουσαφίρη και να τον παρατάς μόνο. Όλες οι λύσεις είναι μέσα σου. Στο μυαλό σου και στην καρδιά σου. Χαμήλωσε το θόρυβο. Κλείσε τη φασαρία και θα σου φανερωθούν. Ο Θεός είναι μέσα σου λένε. Αυτό εννοούν.

Να χρησιμοποιείς και το μυαλό σου και την καρδιά σου. Εσύ θα βρεις πότε το ένα και πότε το άλλο. Σαν τον καλό μάγειρα που ξέρει πότε να βάλει αλάτι και πότε πιπέρι.

Να σε βγάζεις βόλτα. Να σε πηγαίνεις σινεμά. Κι όπου αλλού γουστάρετε. Να νιώσεις ότι σε αγαπάς και σε τιμάς. Δεν το ξέρεις. Η ζωή σου είναι η σχέση σου με τον εαυτό σου.

Μη σκοτίζεσαι για τις γνώμες των άλλων. Να τις ακούς. Αλλά πρώτα να ακούς τη δική σου.
Να κλείνεις τα μάτια και να ονειρεύεσαι.

Να κάνεις πάντα μια καλή πράξη. Να βοηθάς τους τριγύρω σου. Ειδικά αυτούς που δεν ξέρεις. Η οικογένειά σου δεν σταματάει στα παιδιά σου. Όλοι είναι οικογένειά σου. Έτσι μόνο θα ευτυχήσεις. Δεν γίνεται αλλιώς.

Να κρατάς ημερολόγιο με τις ομορφιές της ζωής. Κάθε μέρα έχει τουλάχιστον 100. Να τις γράφεις όλες. Άμα δεν τις γράφεις φεύγουν. Θαύματα τα λέει ο Δάσκαλός μου. Το ότι περπατάς είναι ένα από αυτά. Γράψτο. Μην το προσπερνάς.

Μην κουτσομπολεύεις. Κοίτα τη δουλειά σου. Μόνο τον εαυτό σου ορίζεις.
Να την ψάχνεις. Να ρωτάς. Να διαβάζεις. Να μην πιστεύεις όλα όσα νομίζεις.

Να εξελίσσεσαι κάθε μέρα. Μέχρι την τελευταία σου.
Να αγαπάς το διπλανό σου. Πρώτα όμως να αγαπάς τον εαυτό σου. Δεν έχεις άλλο. Μη γελιέσαι. Μόνος έρχεσαι και μόνος φεύγεις από τον κόσμο αυτό. Χωρίς τα παιδιά σου. Χωρίς το αμάξι σου. Χωρίς τα λεφτά σου.

Μόνο η αγάπη χωράει στις αποσκευές σου. Αυτή που πήρες και αυτή που έδωσες.
Μόνο αγάπη υπάρχει.
Γι’ αυτό είσαι εδώ.”

Στέφανος Ξενάκης , συγγραφέας – «Το δώρο».

 

Ένας πολεμιστής ελέφαντας...


Ο μεγαλύτερος βασιλιάς της Ινδίας είχε πολλούς ελέφαντες στο πεζικό του. Ένας όμως από αυτούς ήταν ο πιο δυνατός που πρωτοστατούσε στους πολέμους.
 
Πήγαινε με τον βασιλιά σε όλους σχεδόν τους πολέμους και ήταν ο αγαπημένος του. Πάντα τον διάλεγε στις πιο κρίσιμες μάχες.
 
Τα χρόνια πέρασαν, και ο ελέφαντας βγαίνοντας νικητής από κάθε του μάχη , μεγάλωσε και απέκτησε αρκετή εμπειρία, θα έλεγε κανείς πως εκπλήρωσε το σκοπό της ζωής του. Ο ίδιος το γνώριζε και όντας πλέον αδύναμος να εκπληρώσει το καθήκον του στις μάχες λόγω των πολλών του χρόνων άρχισε να απογοητεύεται. Κάποια μέρα ο θαρραλέος μας ελέφαντας πήγε να πιει νερό σε μία λίμνη.
 
Τελειώνοντας προσπάθησε να βγει από τη λίμνη, είδε όμως ότι είχε κολλήσει. Έπειτα από ώρες προσπάθειας, είδε ότι του ήταν αδύνατο να ξεκολλήσει. Στο τέλος εγκατέλειψε κάθε προσπάθεια και απογοητευμένος καθώς ήταν, έμεινε να ατενίζει την όμορφη δύση του ηλίου, σκεπτόμενος τα περασμένα πολεμικά του επιτεύγματα και πως δεν έμελλε να τα ξανά ζήσει.
 
Οι υπηρέτες είδαν τον παγιδευμένο ελέφαντα και έσπευσαν να ενημερώσουν τον βασιλιά. Πολλοί κάτοικοι της γύρω περιοχής συγκεντρώθηκαν και προσπαθούσαν να βγάλουν τον ελέφαντα έξω από τη λίμνη, αλλά μάταια.
 
Μετά από λίγο έφθασε και ο βασιλιάς, διέταξε να βγουν τα πολεμικά τύμπανα και να αρχίσουν να παίζουν γύρω από τον ελέφαντα. Ο ελέφαντας ακούγοντας τη μουσική, ανέκτησε τη δύναμή του και έπειτα από λίγη ώρα, κατάφερε να βγει από το βάλτο.
 
Οι άνθρωποι, έκπληκτοι, ρωτούσαν τον βασιλιά γιατί το έκανε αυτό. Ο βασιλιάς τους είπε: «Δεν υπήρχε πρόβλημα με τη φυσική του διάπλαση, απλώς είχε χάσει την ελπίδα του και είχε εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια. Διέταξα να παίξουν τα τύμπανα για να του θυμίσω ποιος πραγματικά είναι και πόσες φορές μας βοήθησε να νικήσουμε στις μάχες, πόσες φορές με προστάτευσε και πόσες φορές τον εμπιστεύθηκα.»
 
Πολλές φορές στη ζωή χάνουμε τον ενθουσιασμό μας, την θετικότητα, την ελπίδα και την όρεξή μας για τη ζωή και για τις προκλήσεις που αυτή μας φέρνει. Εκεί χρειάζεται να ηχήσει μέσα μας ένα τύμπανο, μία μαγική μουσική που θα μας θυμίσει ποιοι πραγματικά είμαστε, τι ακόμα θέλουμε να γίνουμε και ακόμη, θα μας δείξει όλα τα εφόδια που έχουμε για να το κάνουμε αυτό!

Κάποτε ένας ταξιδιώτης, περιπλανιόταν με τις ώρες στο δάσος...

 

Κάποτε ένας ταξιδιώτης, περιπλανιόταν με τις ώρες στο δάσος. Κάποια στιγμή και έπειτα από πολύ περπάτημα μέσα στη ζέστη, έκατσε να ξαποστάσει κάτι από την παχιά σκιά μίας γέρικης ιτιάς.
 
Εκεί που καθόταν και εξαντλημένος από τη ζέστη, άρχισε να νιώθει τρομερά διψασμένος. Καθώς ευχόταν να είχε λίγο δροσερό νερό, εμφανίστηκε μπροστά του ένα παγουρίνο γεμάτο νερό. Ο ταξιδιώτης άπλωσε το χέρι του και έπιασε το παγουρίνο για να πιεί.
 
Αφού ξεδίψασε, άρχισε να νιώθει τρομερά πεινασμένος. «Μακάρι να είχα λίγο ζεστό φαγητό, θα συνέχιζα με άλλες δυνάμεις τη διαδρομή μου», σκέφτηκε και αμέσως εμφανίστηκε μπροστά του ένα μεγάλο πιάτο γεμάτο με διάφορα καλούδια. Αφού χόρτασε, άρχισε να νυστάζει και ξάπλωσε κάτω από τη σκιά του δέντρου για να πάρει ένα σύντομο ύπνο. Το έδαφος ήταν όμως αρκετά σκληρό και τα χαλίκια δεν τον άφηναν να ξεκουραστεί. Έτσι σκέφτηκε ότι θα ήθελε πολύ να έχει ένα μαλακό κρεβάτι ώστε να μπορέσει να ξεκουραστεί λιγάκι. Έτσι κι έγινε, μόλις το σκέφτηκε ένα κρεβάτι με μαλακό στρώμα εμφανίστηκε μπροστά του. Ο ταξιδιώτης ξάπλωσε και αποκοιμήθηκε για αρκετές ώρες.
 
Η νύχτα διαδέχθηκε τη μέρα και όταν ο ταξιδιώτης ξύπνησε, είχε απλωθεί γύρω του το σκοτάδι. Ο ταξιδιώτης φοβήθηκε και άρχισε να κάνει άσχημες σκέψεις. Δεν γνώριζε όμως ότι το δέντρο κάτω από το οποίο κοιμόταν ήταν μία ιτιά με μαγικές ιδιότητες, καθώς ικανοποιούσε ό,τι ευχές λέγονταν κάτω από τον κορμό της. Έτσι και όταν ο ταξιδιώτης σκέφτηκε ότι ίσως εμφανιστεί μπροστά του κάποια τίγρης και τον κυνηγήσει, αυτό και έγινε…

 
Μία θετική σκέψη οδηγεί σε θετικά αποτελέσματα. Η αισιοδοξία διαδέχεται πάντα μία θετική σκέψη. Γι αυτό χρειάζεται πάντα να είμαστε θετικοί στις σκέψεις και σε αυτά που έρχονται στο δρόμο μας.

Οι μεγαλύτερες λέξεις στα ελληνικά και στα αγγλικά | Μπορείς να τις προφέρεις;

 Η μια έχει να κάνει με πικάντικες σαρδέλες και η άλλη με σπάνια αρρώστια. Πόσο δύσκολο είναι να τις συλλαβίσεις;


 

Aπό τους αρχαίους χρόνους μέχρι σήμερα (με αρκετές αλλαγές με την πάροδο των ετών) η ελληνική γλώσσα εξελίσσεται διαρκώς, έχοντας γεννήσει χιλιάδες λέξεις

Η μεγαλύτερη σύνθετη λέξη που έχει καταγραφεί στην ιστορίας της ελληνικής γλώσσας, βρίσκεται στο κείμενο από τις «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη (στίχοι 1169-1175) και είναι η εξής:

«Λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεοκρανιολειψαδριμυποτριμματοσιλφιοκαραβομελιτοκατακεχυμενομενοκιχικοικοςυφοφαττοτοριστεροτεραλεκτρυονοπτοκεφαλλιοκιγκλοπελειολαγῳοσιραιοβαφητραγανοπτερύγων»

Η μετάφραση της λέξη προς λέξη:

λοπάς (πιάτο, γεύμα)

τέμαχος (φέτα ψαριού)

σέλαχος (σαλάχι)

γαλεός (γαλέος)

κρανίον (κρανίο)

λείψανον (υπόλοιπο)

δριμύς (δυνατός, πικάντικος)

ὑπότριμμα (πιάτο με έντονη γεύση από διάφορα συστατικά τριμμένα και χτυπημένα μαζί)

σίλφιον (σίλφιον)

κάραβος (καβούρι ή καραβίδες)

μέλι (μέλι)

κατακεχυμένος (χυμένος)

κίχλη (το πουλί τσίχλα)

ἐπί (επάνω)

κόσσυφος (κότσυφας)

φάττα (είδος περιστεριού)

περιστερός (περιστέρι)

ἀλεκτρυών (κοτόπουλο)

ὀπτός (ψητός)

κεφάλιον (κεφάλι)

κιγκλοπέλεια (άγριο περιστέρι)

λαγῷος (λαγός)

σίραιον (βρασμένο κρασί)

βαφή (βούτηγμα)

τραγανός (τραγανός)

πτέρυξ (πτερύγιο)

Η λέξη εμφανίζεται μόνο μία φορά σε ολόκληρη την ελληνική λογοτεχνία και αποτελείται από 78 συλλαβές, 172 γράμματα και 27 συνθετικά.

Ακούστε πώς προφέρεται εδώ:

 

 

Ποια όμως είναι η μεγαλύτερη λέξη στον κόσμο;

Η μεγαλύτερη λέξη στον κόσμο θεωρητικά, είναι η λέξη methionylthreonylthreonylglutaminylalanyl…isoleucine που αποτελείται από 189,819 γράμματα και είναι ο τύπος της μεγαλύτερης γνωστής πρωτεΐνης, της τιτίνης. Εντούτοις, έχει αμφισβητηθεί αν μια χημική ένωση μπορεί να οριστεί ως λέξη.

Επισήμως, στο λεξικό της Οξφόρδης η μεγαλύτερη σε έκταση αγγλόφωνη λέξη είναι η  «pneumonoultramicroscopicsilicovolcanoconiosis», η οποία περιγράφει μια λοίμωξη των πνευμόνων από σπάνιο βακτήριο. Μπορείς να την προφέρεις;

Νίκο Καζαντζάκη: 25 αποφθέγματα - μαθήματα ζωής

Νίκο Καζαντζάκη 
 

Υπήρξε ο μεγαλύτερος Έλληνας  συγγραφέας της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Ένας σύγχρονος φιλόσοφος του οποίου το έργο είναι διανθισμένο με φράσεις οι οποίες φωτίζουν το “ωραίο ταξίδι” ενός ανθρώπου στον κόσμο, όπως θα έπρεπε να είναι.

Προτροπές:

1. Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Ν' αρνιέσαι ό,τι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: Θάνατος δεν υπάρχει!

2. Ν' αγαπάς την ευθύνη. Να λες εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω.

3. Να πεθαίνεις κάθε μέρα. Να γεννιέσαι κάθε μέρα. Ν' αρνιέσαι ό,τι έχεις κάθε μέρα.

4. Να 'σαι ανήσυχος, αφχαρίστητος, απροσάρμοστος πάντα. Όταν μια συνήθεια καταντήσει βολική, να τη συντρίβεις. Η μεγαλύτερη αμαρτία είναι η ευχαρίστηση.

5. Νίκησε τον στερνό, τον πιο μεγάλο πειρασμό, την ελπίδα.

Για την ευτυχία:

6. Η ευτυχία είναι πράγμα απλό και λιτοδίαιτο -ένα ποτήρι κρασί, ένα κάστανο, ένα φτωχικό μαγκαλάκι, η βουή της θάλασσας. Τίποτα άλλο.

7. Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα.

8. Τι θα πει ευτυχία; Να ζεις όλες τις δυστυχίες. Τι θα πει φως; Να κοιτάς με αθόλωτο μάτι όλα τα σκοτάδια.

9. Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβούμαι τίποτα, λυτρώθηκα από τον νου κι από την καρδιά, ανέβηκα πιο πάνω, είμαι λεύτερος.

Για τον πλούτο:

10. Πλούσιος είναι όποιος δεν πεθυμάει τον πλούτο· φτωχός είναι ο πλούσιος που πεθυμάει κι άλλα πλούτη.

11. Είδα κάποτε μια μέλισσα πνιγμένη μέσα στο μέλι και κατάλαβα.

Για την αγάπη και τις επιθυμίες:

12. Τι 'ναι η αγάπη, αδερφοί μου; Δεν είναι μονάχα συμπόνια μήτε καλοσύνη· στη συμπόνια είναι δύο, αυτός που πονάει και αυτός που συμπονάει· στην καλοσύνη είναι δύο, αυτός που δίνει και αυτός που δέχεται· μα στην αγάπη είναι ένας, σμίγουν οι δύο και γίνουνται ένα, δεν ξεχωρίζουν· το εγώ κι εσύ αφανίζουνται· αγαπώ θα πει χάνουμαι.

13. Ό,τι δεν συνέβη ποτέ, είναι ό,τι δεν ποθήσαμε αρκετά.

Για τη ζωή, τη λευτεριά και τον άνθρωπο:

14. Ερχόμαστε από μία σκοτεινή άβυσσο. Καταλήγουμε σε μία σκοτεινή άβυσσο. Το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή. Ευθύς ως γεννηθούμε, αρχίζει και η επιστροφή, ταυτόχρονα το ξεκίνημα και ο γυρισμός. Κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι' αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος. Μα και ευθύς ως γεννηθούμε, αρχίζει και η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάνουμε ζωή την ύλη. Κάθε στιγμή γεννιόμαστε. Γι' αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.

15. Ε κακομοίρη άνθρωπε, μπορείς να μετακινήσεις βουνά, να κάμεις θάματα, κι εσύ να βουλιάζεις στην κοπριά, στην τεμπελιά και στην απιστία! Θεό έχεις μέσα σου, Θεό κουβαλάς και δεν το ξέρεις - το μαθαίνεις μονάχα την ώρα που πεθαίνεις, μα 'ναι πολύ αργά. Ας ανασκουμπωθούμε εμείς που το ξέρουμε, ας σύρουμε μπορεί να μας ακούσουν!

16. Δεν έχουμε παρά μια μονάχα στιγμή στη διάθεσή μας. Ας κάνουμε τη στιγμή αυτή αιωνιότητα. Άλλη αθανασία δεν υπάρχει.

17. Η νιότη ζητάει αθανασία, δεν την βρίσκει, συμβιβασμό δεν καταδέχεται, κι από περφάνια αρνιέται τα πάντα. Όχι κάθε νιότη. Η νιότη η λαβωμένη από την αλήθεια.

18. Τα τετραθέμελα του κόσμου τούτου: ψωμί, κρασί, φωτιά, γυναίκα.

19. Ένα καράβι είναι το σώμα μας και πλέει απάνω σε βαθιογάλαζα νερά. Ποιος είναι ο σκοπός μας; Να ναυαγήσουμε!

20. Η λευτεριά δεν έχει σκοπό. Μήτε βρίσκεται στη γης ετούτη - στη γης ετούτη βρίσκεται μονάχα ο αγώνας για τη λευτεριά. Αγωνιζόμαστε για τα άφταστα, και γι' αυτό ο άνθρωπος έπαψε να είναι ζώο.

21. Δεν υπάρχουν ιδέες - υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τις κουβαλάει.

22. Δεν υπάρχει πράμα πιο κοντά μας από τον ουρανό· η γης είναι κάτω από τα πόδια μας και την πατούμε· ο ουρανός είναι μέσα μας.

23. Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ' όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;

24. Η πέτρα, το σίδερο, το ατσάλι δεν αντέχουν. Ο άνθρωπος αντέχει.

25. Μια αστραπή η ζωή μας... μα προλαβαίνουμε.

Ο καμηλιέρης: Μια διδακτική ιστορία για τη ζωή και το νόημά της

“Δυο πόρτες έχει η ζωή,
άνοιξα μια και μπήκα
κι ώσπου να ‘ρθει το δειλινό,
από την άλλη βγήκα.”
Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου

“Καλημέρα, καληνύχτα, αυτή είναι η ζωή.”
Σενέκας

“Όλη η ζωή είναι ένα λυχνάρι” έλεγε ένα αρχαίο ελληνικό ρητό. Το νόημα της ζωής που ζεις είναι να έχει η ζωή σου κάποιο νόημα. Για την παροδικότητα και τη συνειδητοποίησή της μιλάει η παρακάτω διδακτική ιστορία:

Ένας φτωχός καμηλιέρης θέλοντας να βρει λύση στο πρόβλημα του ξεκίνησε να επισκεφθεί το πιο σοφό γέροντα της χώρας του. Χρειάστηκε να ταξιδέψει για μέρες και να διασχίσει την μισή έρημο για να φτάσει. Όταν βρήκε την κατοικία του σοφού απογοητεύτηκε, ήταν μόνο μια σκηνή με ένα στρώμα και  πολλά βιβλία.

Απορημένος τον ρώτησε.

-Μα εδώ ζεις; Που είναι τα έπιπλα; Που είναι τα πράγματα σου;

-Τα δικά σου πράγματα που είναι; Απάντησε ο γέροντας.

-Μα εγώ είμαι επισκέπτης.

-Κι εγώ, επισκέπτης είμαι, είπε ο γέροντας

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην ζωή είμαστε προσωρινοί και τίποτα δεν διαρκεί για πάντα.

“Μη φέρεσαι σαν να πρόκειται να ζήσεις μύρια χρόνια. Το μοιραίο κρέμεται πάνω σου. Όσο ζεις, όσο είναι ακόμα δυνατόν, γίνε καλός.” ~ Μάρκος Αυρήλιος, 121-180 μ.Χ., Ρωμαίος Αυτοκράτωρ

Μη στενοχωριέστε που μεγαλώνετε. Είναι ένα δώρο που πολλοί το απορρίπτουν

Το να μεγαλώνουμε δεν είναι κάτι άσχημο, αντιθέτως είναι προνόμιο, τέχνη και δώρο για τον καθένα. Το γκριζάρισμα των μαλλιών, το σκίσιμο των σελίδων του ημερολογίου κι ο εορτασμός των γενεθλίων μας είναι πάντα ένας λόγος για να νιώσουμε ευτυχισμένοι. 

Ευτυχία στη ζωή και για τη ζωή σημαίνει να είσαι παρόν/παρούσα σ’ αυτήν.

Η ζωή έχει την ιδιόμορφη τάση να γλιστράει σαν το νερό από τα χέρια μας στο πέρασμα του χρόνου, μια κατάσταση που μας φέρνει ρυτίδες στο πρόσωπο και μας πλαισιώνει τον πόνο και τη δυστυχία κοντά μας αρκετά συχνά. Όμως, όλα αυτά προκαλούνται από την αντανάκλαση της ζωής και θα πρέπει να νιώθουμε αρκετά περήφανοι που τα ζήσαμε.

Πρέπει να έχουμε ευγνωμοσύνη για την ευκαιρία που μας δόθηκε να μεγαλώνουμε, γιατί κάτι τέτοιο μας επιτρέπει να μοιραζόμαστε περισσότερες στιγμές με τους ανθρώπους που αγαπάμε γύρω μας. Μπορούμε να απολαμβάνουμε τις χαρές της ζωής, να χαμογελάμε και να οικοδομούμε ένα καλύτερο κόσμο με την παρουσία μας εδώ.

ΟΙ ΡΥΤΙΔΕΣ ΜΑΣ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΤΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΠΟΥ ΧΑΡΙΣΑΜΕ

Οι ρυτίδες είναι μια ευγενική κι όμορφη αντανάκλαση της ηλικίας μας μετρημένη από τα χαμόγελα που ζωγραφίστηκαν στα πρόσωπά μας. Καθώς, όμως, αρχίζουν να εμφανίζονται, μας κάνουν να συνειδητοποιούμε ότι η ζωή είναι εφήμερη και φευγαλέα.

Ως εκ τούτου, αισθανόμαστε συχνά άβολα και φοβισμένοι με μια τέτοια σκέψη, οπότε η παρουσία τους μπορεί να αποτελέσει μια πηγή ευτυχίας. Γιατί είμαστε λυπημένοι αφού ανεξαρτήτως των χρόνων που έχουν περάσει είμαστε ακόμα ζωντανοί;

Επειδή φοβόμαστε ότι όσο γερνάμε, χάνουμε τις φυσικές μας ικανότητες, με αποτέλεσμα να αντιλαμβανόμαστε το γήρας σαν μια τιμωρία που έρχεται με έναν υποτιμητικό κι εξευτελιστικό τρόπο. Έτσι, όταν γεράσουμε βλέπουμε πίσω και αναρωτιόμαστε τι έχουμε κάνει τη ζωή μας.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΤΕ ΚΑΘΕ ΕΤΟΣ ΠΟΥ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΕΤΕ

Θα πρέπει να είμαστε ευγνώμονες στη ζωή για την ευκαιρία να παραμένουμε εδώ και για το ότι έχουμε την ικανότητα να την απολαμβάνουμε. Τι νόημα έχει να λυπόμαστε και να διαμαρτυρόμαστε για τις ευκαιρίες που χάσαμε στο παρελθόν; Θα επωφεληθούμε από τέτοιες σκέψεις ή θα αλλάξουμε κάτι από όσα έγιναν; Ας κοιτάξουμε μπροστά κι ας σταματήσουμε να χαραμίζουμε την παρούσα στιγμή για χάρη του παρελθόντος.

Το να μεγαλώνουμε θα πρέπει να είναι μια πηγή ευτυχίας. Κάθε νέα μέρα σηματοδοτεί 1440 λεπτά δυνητικά νέων επιλογών, υπέροχων σκέψεων, εκατοντάδων αποχρώσεων των συναισθημάτων μας. Κάθε δευτερόλεπτο μας δίνει τη δυνατότητα να βιώσουμε και να επωφεληθούμε από όλες τις επιλογές που μας παρέχει το περιβάλλον μας.

Κάθε χρόνος είναι ένα μετάλλιο, μια ευκαιρία να συγκεντρώσουμε αναμνήσεις, να βιώσουμε καινούργιες στιγμές, να σβήσουμε τα κεράκια των γενεθλίων μας με περισσότερο σθένος και υπερηφάνεια. Συνεχίστε την προσπάθεια εκπλήρωσης των ονείρων σας κάθε δευτερόλεπτο, λεπτό, ώρα, μέρα, μήνα, χρόνο… Έτσι, στο τέλος θα είστε σε θέση να γιορτάσετε την επιτυχία σας με τους αγαπημένους σας. Το προσδοκώμενο είναι καθώς μεγαλώνετε να συναντάτε τον εαυτό σας γεμάτο με βιώματα, ρυτίδες, και ευτυχία.

ΠΟΣΟ ΧΡΟΝΩΝ ΕΙΜΑΙ;

Έφτασα στην ηλικία όπου τα πράγματα φαίνονται πιο ήρεμα αλλά θέλω να συνεχίσω να μεγαλώνω.
Είμαι αρκετά μεγάλος ώστε να έχω τα όνειρά μου στα χέρια μου και οι αυταπάτες μου να έχουν γίνει ελπίδες.
Είμαι σε τέτοια ηλικία όπου η αγάπη μοιάζει σαν φωτεινή λάμψη, έτοιμη να καταναλωθεί από την επιθυμία και το πάθος. Ενώ άλλες φορές μοιάζει σαν ένας ειρηνικός παράδεισος όπως το ηλιοβασίλεμα σε μια παραλία.
Πόσο χρονών είμαι; Ο αριθμός δεν έχει σημασία, επειδή οι στόχοι μου έχουν εκπληρωθεί και τα δάκρυά μου από τις διαλυμένες αυταπάτες κείτονται στο δρόμο που έχω χαράξει…
Αξίζουν πολύ περισσότερα από αυτό.
Επομένως, τι σημασία έχει αν είμαι είκοσι, σαράντα ή εξήντα!
Αυτό που έχει σημασία είναι το πόσο χρονών αισθάνομαι ότι είμαι.
Είμαι αρκετά μεγάλος για να ζω ελεύθερος χωρίς να φοβάμαι.
Μπορώ να ακολουθήσω το δικό μου μονοπάτι χωρίς φόβο· επειδή κουβαλάω μαζί μου την εμπειρία που απέκτησα και τη δύναμη των στόχων μου.
Πόσο χρονών είμαι; Και ποιος νοιάζεται!
Είμαι αρκετά μεγάλος για να αφήσω το φόβο πίσω μου και να κάνω ό,τι επιθυμώ και αισθάνομαι.

-José Saramago-

Η ΖΩΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗΣ ΔΙΑΡΚΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ

Μην λυπάστε που μεγαλώνετε. Η ζωή είναι ένα δώρο που δεν έχουμε όλοι το προνόμιο να απολαμβάνουμε. Είναι ένα κουτί γεμάτο με στενοχώριες, εμπόδια, απολαύσεις, γνώσεις και ταλαιπωρίες. Αυτός είναι κι ο λόγος για τον οποίο η ίδια η ζωή είναι υπέροχη. Κι αυτός είναι και ο λόγος που είναι σημαντικό να εκμεταλλευόμαστε την κάθε στιγμή, να την κάνουμε δική μας, να την προσεγγίζουμε με αισιοδοξία. 

Η διαιώνιση της νεότητας είναι μια τέχνη που συνίσταται στο να ιεραρχείς ως πιο σημαντικό το να ζεις τη ζωή στο παρόν σου από το να αφήνεις τα χρόνια να επηρεάζουν τη ζωή σου. Με λίγα λόγια, δώσε στην ύπαρξή σου νόημα.

Δεν έχει σημασία, αν έχουν γκριζάρει τα μαλλιά μας ή αν έχουν σχηματιστεί ρυτίδες στο πρόσωπό μας ή αν το σώμα μας χρειάζεται μια ανάπαυλα κάθε τόσο. Αυτό που πραγματικά έχει νόημα είναι ο τρόπος που μεγαλώνουμε, γιατί στο τέλος το σωματικό γήρας μπορεί να είναι αναπόφευκτο, αλλά το πνευματικό είναι προαιρετικό.